China - Hangzhou

Mijn laatste verhaal is alweer van een tijdje terug. Ik eindigde toen met het auto-ongeluk. Tot op heden is de auto nog steeds in bezit van de politie en wordt er achterhaald wie er schuldig is. Waarschijnlijk gaat dat nog wel even duren aangezien het een behoorlijke corrupte bende is. In de tussentijd rijd ik elke morgen mee met een andere werknemer van Bannermate, carpoolen is dus ook hier in China ontdekt.

Afgelopen weken heb ik het project ‘kwaliteitsbeheer’ aangepakt en worden er nu enkele tools ontwikkelt om zo de kwaliteit te testen en te verhogen. Tevens is er een tweede prototype van de multimedia kiosk in de maak. Dus alles verloopt aardig volgens planning, maar dat is ook wel nodig aangezien er nog maar anderhalf week te gaan is en ik wil al mijn doelstellingen realiseren voordat ik terug ga naar Nederland.

Aangezien mijn China avontuur dus al aardig op z’n einde loopt ben ik afgelopen weekend met het vliegtuig naar Beijing geweest. Ik had een hostel geregeld in de Hutong-wijk midden in het centrum, op loopafstand van de Verboden Stad. De Hutongs, wat letterlijk steegjes betekent, zijn traditionele woonwijken met lage huisjes en een kleurrijk straatleven, erg interessant.

Ja, mijn tas is in aan boord

Hutong-wijk

De eerste dag bestond uit een bezoek aan het Zomerpaleis, dat Keizer Qianlong in 1752 liet bouwen aan de voet van het Westgebergte voor de 60e verjaardag van zijn moeder. Het Zomerpaleis is een enorm complex bestaande uit een groot meer en vele tempels en paviljoenen, dat de naam ‘Heuvel van Barmhartigheid en een Lang Leven’ kreeg. Het keizerlijke hof gebruikte het paleis zomers om te ontsnappen aan de hitte van de Verboden Stad. Na een middag hier rondgelopen te hebben, hebben we uiteindelijk de dag afgesloten met een heerlijk biertje in een van de vele uitgaansgelegenheden in Houhai.

Zomerpaleis

De tuinen rondom het paleis

De volgende dag begon onze lange wandeltocht van noord naar zuid door het centrum van Beijing, te starten in het Jingshan Park. Een grote heuvel in dit park gaf een prachtig uitzicht over de daken van de Verboden Stad. De heuvel moest vroeger de Verboden Stad vrijwaren van zandstormen uit het noorden.

Jingshan Park

Uitzicht over de Verboden Stad

Nadat we de Verboden Stad van boven bekeken hadden moesten we het uiteraard ook van dichtbij bekijken. De verboden stad was de plaats van waaruit de Chinese keizers van de Ming- en de Qing-dynastie hun rijk bestuurden. Binnen de stadsmuren hebben we verschillende paleizen met troonzalen, bronzen leeuwen, vergulden draken, koperen wierookvaten en keizerlijke tuinen bekeken. Erg indrukwekkend!

De Verboden Stad

Aan het eind van de Verboden Stad zijn we toen via de Poort van de Hemelse Vrede uiteindelijk beland op het Plein van de Hemelse Vrede. De poort is 30 meter hoog en opgebouwd uit rode stenen met een dubbel dak van goudgele dakpannen, bestaande uit vijf in/uitgangen. Alleen de keizer mocht van de middelste ingang gebruik maken. Boven de middelste ingang hangt nu een portret van Mao Zedong met links de leus:”Lang leve de volksrepubliek China” en rechts “Lang leve de eenheid van de volkeren van de wereld”.

Poort van de Hemelse Vrede

Het plein wordt ook wel het grootste plein ter wereld genoemd maar de grootte viel mij een beetje tegen. Op het plein is ook het mausoleum van Mao Zedong, maar deze is alleen in de ochtenduren open dus de volgende achtend moesten we terugkomen.

Plein van de Hemelse Vrede

Aan het einde van de middag zijn we nog naar een van de moderne winkelstraten, Wanfujing, geweest waarna we de taxi genomen hebben naar een oud studiegenoot van Guybrush. Aldaar hebben we samen HotPot gegeten. HotPot is een soort fondue, bestaande uit een groot pot kokende bouillon met daarin verschillende groentes, vis en vlees. En probeer die maar te pakken te krijgen met je stokjes.
Na deze indrukwekkende maar vermoeiende dag hadden we wel een heerlijke voetmassage verdiend en zo geschiede.

De volgende ochtend zijn we vroeg opgestaan om naar het mausoleum van Mao te gaan. Veel mensen hadden dezelfde plannen, met als gevolg een enorme rij. Na lang wachten liepen we uiteindelijk in een filevorming achterelkaar langs de opgebaarde Mao. Een zeer aparte belevenis om de roemruchte ‘Grote Roerganger’ opgebaard te zien liggen.
Daarna hebben we een bezoek gebracht aan de Tempel van de Hemel gelegen in het grootste park van Beijing. Hier kwam de keizer eens per jaar om de Hemel een offer te brengen en om rituelen te houden voor een goede oogst.

Tempel van de Hemel

Aangezien de Olympische Spelen komend jaar hier in Beijing zullen zijn wilde ik ook het Olympisch Stadion zien. Ondanks dat het werd afgeraden, aangezien ze nog volop bezig zijn en men er niet mag komen, zijn we er toch naar toe gegaan. Daar aangekomen bleek het waar te zijn en viel er weinig te zien. Maar na enig speurwerk vonden we een doorgang achter een gebouw. En ja hoor we stonden nog geen 50 meter van het stadion, ook wel het Vogelnest genoemd. Na wat foto’s gemaakt te hebben, stopten er een vrachtwagen bij ons. De vrachtwagenchauffeur wilde ons wel stiekem het stadion binnen loodsen maar voordat we deur geopend hadden van de vrachtwagen kwam er een politiewagen met sirene onze kant op rijden. Uit de speaker galmde de tekst dat we onmiddellijk het terrein moesten verlaten. We zijn toen snel weggevlucht en in een taxi gestapt. Mooi avontuur!

Olympisch Stadion - ‘Vogelnest’

Tot slot hebben we een voorstelling van de eeuwenoude Peking Opera bijgewoond en natuurlijk mag je Beijing niet verlaten zonder Pekingeend te hebben gegeten.

Opera en Hotpot

De volgende ochtend toen ik de gordijnen opende bleek het de hele nacht gesneeuwd te hebben. En juist deze laatste dag stond de Grote Muur in het programma. Goed warm aangekleed hebben we toen toch de bus gepakt richting Badaling. Daar aangekomen bleek het zicht helaas niet super en was de Muur spekglad. Al ‘schaatsend’ hebben we toch de top bereikt op 880 meter, met als beloning een schitterende medaille.

Chinese Muur

Beijing, een zeer boeiende stad!

Hoezo, Chinezen zijn nieuwsgierig en ongeduldig. Laat dat nu net lastig zijn wanneer je een nieuw product aan het ontwikkelen bent. Ze willen zo snel mogelijk resultaat zien en zijn het niet gewend dat het tijd kost om iets te ontwikkelen. In China is het een kwestie van kopiëren en dan weet je dat alles past en goed functioneert. Hoezo testen, produceren bedoel je.
Zo zijn er laatst twee nieuwe producten gemaakt binnen Bannermate dat wel erg veel leek op bestaande ontwerpen van de concurrent. Op deze manier kan er dus heel snel iets ‘nieuws’ ontwikkeld worden. Maar toen ik vroeg wat de functie is van bepaalde onderdelen, en waarom het zo ontworpen is konden ze me geen antwoord geven. Het originele product heeft het ook dus dan zal het wel nodig zijn is de gedachte. Oftewel ze weten het gewoon niet, bizar!
In mijn geval duurt het proces dus iets langer dan dat ze gewend zijn maar uiteindelijk is afgelopen vrijdag het eerste testmodel geassembleerd. Na wat kleine aanpassingen zijn de verschillende onderdelen als een ikea-puzzel in elkaar gezet. Alles past en functioneert, top! Nu nog wat testen uitvoeren en wat kleine aanpassingen in het ontwerp aanbrengen en dan is het product zo goed als klaar voor productie.

De laatste handelingen

Draagbare multimedia zuil

Afgelopen weekend heb ik ook weer een trip gemaakt, ditmaal met drie andere Nederlanders met als bestemming Qingdao Lu. Qiandao betekent het Meer van Duizend Eilanden. Er zijn er meer dan 1070 op een oppervlakte van bijna 600 vierkante kilometer. Oorspronkelijk zijn het allemaal toppen van bergen maar door de komst van een stuwdam zijn ze omgetoverd tot eilandjes.
Met een boot hebben we vijf eilandjes bezocht, elk met een eigen thema. Zo was er een eiland genaamd ‘Lock Island’, waar meer dan 160.000 sloten hangen dat symbool staat voor wijsheid en geluk. Hier kan men dus de liefde verzegelen tussen getrouwde of verliefde stellen of een wens ophangen. Verder was er nog een eiland genaamd ‘Birds Paradise’, waar je zeer bijzondere vogels verwacht. Helaas was het een grote kooi waar enkel ganzen, pauwen, duiven leefde.
Varend tussen de eilanden hebben we toen nog wat geluncht. Heerlijke kippensoep, waar een complete kip in dreef, misschien wel afkomstig van ‘Birds Paradise’…

Thousend Islands

 
Heerlijk, kippensoep! 

’s Avonds zijn we nog heel even naar een club geweest in het dorp, maar om twaalf uur stonden wij als enige nog te dansen dus we lagen weer redelijk op tijd in bed. De volgende dag moesten we weer vroeg op voor het volgende uitstapje, ‘Forest Oxygen Bar’. Een heuvelachtige wandelroute tussen watervalletjes, waar men komt voor de frisse en gezonde lucht. Niet gek met alle smog die er heerst in de steden. Daarna hebben we nog wat gegeten bij een Chinees boerderijtje. Erg leuk om te zien hoe men hier leeft.

Forest Oxygen

Uiteindelijk op de terugweg richting Hangzhou hebben we nog enkele stops gemaakt bij oa. een parelwinkel, zijdemuseum en theehuis voor een kopje Longhing-thee. De omgeving staat bekend om de parels die her en der wordt gekweekt. Ook is Hangzhou een belangrijke zijdestad dus dit mocht niet ontbreken bij deze Chineze tour.

De zojuist gemaakte zijde wordt twee deuren verderop gepresenteerd.

Ook dit verhaal sluit ik af met een ervaring met de politie, ditmaal een minder leuke ervaring. Eergister op de terugweg vanuit werk kwam er plotseling een motor van links die niet meer te ontwijken viel. Gevolg beide passagiers op de motor werden gelanceerd waarvan de vrouwelijke passagier hard op de voorruit van de auto belande. Het zag er in eerste instantie allemaal zeer ernstig uit maar na enkele uren in het ziekenhuis te hebben gezeten bleek het gelukkig allemaal wel ‘mee’ te vallen. Een gebroken heup bij de vrouw, wat schaafwonden bij de man en veel blikschade aan onze auto en motor zijn het gevolg. Gelukkig is alles oke met mij en de anderen.

Verkeer en China, chaos!

Na exact een maand hier in China te zijn, stond ik afgelopen woensdag weer op de plek waar het China avontuur begon, namelijk Shanghai Pudong Airport. Ditmaal om een collega uit Nederland, Raoul, op te halen. Wederom stonden er weer vele chinezen met een naambordje in de hand te wachten op westerse zakenlieden. Ikzelf had geen naambordje nodig aangezien ik gemiddeld een kop boven de rest uit steek. Na een kleine vertraging kwam Raoul aan, toch wel gek om een bekend gezicht te zien in China.

Pudong Airport

In Shanghai hebben we verschillende ontwerpbureaus bezocht. Erg interessant om te zien hoe zij werken, hoe besprekingen verlopen en hoe problemen/opdrachten worden aangepakt.
In veel gevallen waren deze bureautjes gevestigd in hoge flatgebouwen, zoals eigenlijk iedereen woont en werkt. Shanghai bestaat voornamelijk uit hoogbouw, echt ongelofelijk hoe hoog alles is. Al blijkt uit onderzoek dat gebouwen met meer dan 42 verdiepingen niet meer rendabel zijn, is er hier een grote competitie van wie het hoogste gebouw kan bouwen.
Overdag rijdend door de stad vormen deze gebouwen al een bijzondere skyline maar ’s avonds vanuit de welbekende Oriental Pearl TV-Tower is het nog mooier. Gelukkig was het die dag redelijk helder en was er haast geen smog.

Skyline overdag

Skyline ’s avonds

Na een heerlijke maaltijd in een Spaans restaurant aan het water (de Bund) en goede nachtrust in een hotel stond de volgende dag ook weer vol gepland met afspraken. Tussen de afspraken door zijn we nog snel naar het toeristische Old Town Temple en Yu Yuan Garden geweest. Hier liepen bijna meer blanken dan Chinezen, echt te toeristisch maar wel mooi om te zien.

Old Town Temple

Yu Yuan Garden

Na drie dagen Shanghai te hebben meegemaakt, leek Hangzhou toch vele malen kleiner. Ook hier is het hectisch en zijn verkeersopstopping dagelijks aan de orde maar is de stad veel groener en opener.
Afgelopen zondag na enkele dagen hard werken mocht ik dan ook genieten van deze groene omgeving. Samen met de directeur, Hankai, van Bannermate zou ik een fietstocht maken door de heuvels/bergen rond Westlake. Het werd echter een zeer kort tochtje aangezien ik mijn mountainbike na enkele meters bergop te hebben gefietst al vernielt had. Ben ik nu te zwaar of te sterk, of ligt het toch aan de Chinese kwaliteit.
Onder het genot van Lonjing thee (groen thee uit Hangzhou) zijn er nieuwe plannen gemaakt; een offroad tochtje met een van de jeeps van Hankai. En offroad werd het, tering. Hellingen van meer dan 40 graden werden genomen en dat balancerend op twee wielen, maar ik heb het overleefd.

Offroad

Inmiddels ben ik halverwege mijn verblijf hier in China en volgens de planning komen deze week alle onderdelen voor de multimedia zuil binnen. Dus hopelijk aan het eind van deze week kan ik alles in elkaar zetten en testen, ben benieuwd!

Trouwens gister heb ik weer een bijzondere ervaring meegemaakt. Na een lange dag werken was ik alleen in mijn appartement. Opeens wordt er aangeklopt en staan er twee politieagenten voor mijn neus. In half Chinees-Engels wordt er duidelijk gemaakt dat ik mee moeten komen naar het politiebureau. Snel bel ik Guybrush en vertel hem dat hij meteen moet komen. Intussen wordt ik in een politiebusje naar het bureau gereden, niet wetende wat er gaat gebeuren of wat er aan de hand is.
Eenmaal op het politiebureau wordt ik in het Chinees ondervraagd. Erg lastig aangezien mijn woordenschat in het Chinees niet verder komt dan hallo en dankjewel. Na een klein uurtje wordt er een lerares Engels ergens vandaan getoverd als vertaler. Zij verteld me dat ik officieel binnen 24 uur me had moet melden/registreren wanneer je in China woont.
Twee uur verder en verschillende formulieren ingevuld te hebben incl. vingerafdrukken, komt Guybrush eindelijk aanzetten. Hij moet gelijk meekomen naar een ander kamertje waar hij ook ondervraagd wordt. Hij krijgt een reprimande dat hij als Chinees burger de wetten moet kennen en mij had moet vertellen dat ik had moeten registeren. Hiervoor kreeg hij een boete die eerst schommelde tussen de 50 en 500 RMB maar uiteindelijk na wat onderhandelingen uit kwam op 100 RMB (10 euro). In China is het dus blijkbaar mogelijk om over de boete te onderhandelen…

De afgelopen week was het de week van knopen doorhakken om zo de strakke planning niet uit het oog te verliezen. Zo zijn er beslissingen genomen over de definitieve vormgeving van de multimedia zuil en dus ook de materialen, maatvoeringen, productietechnieken en producenten. Bij het nemen van deze beslissingen ben ik voornamelijk op mezelf aangewezen. Overleg met de Chinezen gaat erg lastig en is erg vermoeiend. Wanneer ik bijvoorbeeld een vraag stel of een bepaalde vorm of materiaal mogelijk is dan is het antwoord altijd, ‘Ja het kan’ of ‘laten we het proberen’. Ze zullen nooit nee verkopen en zeggen dat iets niet lukt. Of als ze iets niet begrijpen zullen ze dat ook nooit zeggen. Nee zeggen is gewoon not done voor Chinezen, het betekent gezichtverlies. Wanneer ik bijvoorbeeld een vraag stel wat zij van iets vinden of als ik om suggesties vraag hoe iets op te lossen, is dat veel te direct. De angst om gezichtsverlies te leiden is te groot. Alleen wanneer je iemands vertrouwen weet te winnen en via grote omweg is het misschien mogelijk om een antwoord te krijgen.
Uiteindelijk is het me toch gelukt om alle beslissingen te nemen en is het ontwerp totaal uitgedetailleerd in technische tekeningen. Met deze technische tekeningen onder onze arm zijn we toen verschillende markten afgestruind opzoek naar de juiste materialen. Zo is voor elk type materiaal of vorm weer een andere markt. Wanneer je dan uiteindelijk het juiste materiaal gevonden hebt moet je weer opzoek naar iemand die het voor jou op maat kan knippen of zagen. Je kunt dus nagaan dat het de hele dag heeft gekost om de juiste materialen te regelen. Gelukkig ging er dit keer ook een engineer van Bannermate mee die al verschillende adresjes kent en verstand van zaken heeft.

Op zoek naar de juiste materialen

Met ons autootje volgepropt met plaatmaterialen, buizen, en andere onderdelen zijn we toen afgereisd naar de verschillende producenten om het daar af te leveren en de technische tekeningen te bespreken. In Nederland zou je de 3D-bestanden rechtstreeks naar de producenten mailen en deze zullen dan alles regelen, waaronder ook de materialen e.d. Hier gaat het dus toch heel anders en is het een dag van veel reizen, uitzoeken, onderhandelen en overleg. Wel zeer interessant om dit allemaal mee te maken!

‘Moderne’ metaalwerkplaats (Top 5 van Hangzhou) 

Doordat het uitwerken van de draagbare multimedia zuil aardig wat tijd in beslag neemt heb ik nog niet heel veel kunnen doen aan mijn andere opdracht. De opdracht om specificaties en richtlijnen te schrijven en hulp- en meetgereedschappen te ontwikkelen om de kwaliteit van producten op te krikken, oftewel kwaliteitsbeheer. Om te onderzoeken hoe het proces op dit moment verloopt loop ik zo nu en dan de productie- en assemblagehal van Bannermate binnen. Dit ziet er allemaal zeer georganiseerd en verzorgt uit, bijna meer westers dan chinees. Wat me ook opvalt, is dat in de productiehal voornamelijk mannen werken omdat dit volgens de Chinezen moeilijke klussen zijn. En in de assemblagehal kom je alleen vrouwen tegen, omdat dit eenvoudigere werkzaamheden zijn. Tevens omdat vrouwelijke arbeidskrachten goedkoper zijn en ze secuurder werken.

Productiehal Bannermate

Assemblagehal Bannermate 

Na een drukke werkweek was er vrijdagavond tijd voor wat ontspanning. Ik had afgesproken met twee Nederlandse meiden die hier voor hun studie in een hotel werken. Zij wonen en leven in hartje Hangzhou in een luxe hotel, echt een totaal ander wereldje dan die van mij. De avond begon met een haarmassage; eerst wordt je haar gewassen met liters shampoo en daarna een massage van gezicht, nek, schouders, armen en handen. Tevens worden je oren grondig schoongemaakt. Ik wist niet dat wattestaafjes zo ver je oren in konden, :).  Daarna naar een club geweest waarbij je bij de ingang een vast bedrag betaald en dan de hele avond kan bestellen wat je wilt, relaxt! Na genoeg alcohol genuttigd te hebben ben ik met de taxi naar huis gegaan want de volgende dag had ik met Guybrush afgesproken om een uitstapje te maken naar Shaoxing.Na 4 uurtjes geslapen te hebben ging de wekker en was het tijd om naar Shaoxing te reizen, ookwel het Venetië van China genoemd. Aldaar zijn we rondgeleid in een riksja door oude straatjes en werden we afgezet bij verschillende mooie plekken; bruggetjes, kanaaltjes, oude huizen, rijstwijnmakerij, etc. Deze omgeving wordt in stand gehouden door de overheid en staat in de lijst van werelderfgoed (Unesco). De bewoners krijgen geld om alles goed te onderhouden en in ruil daarvoor moeten ze hun huis beschikbaar stellen voor publiek. Zo loop je dus huizen van meer dan 300 jaar binnen waar mensen gewoon hun dagelijks dingen doen zoals koken, eten en wassen. Een soort bewoonde musea, erg mooi! Elk huis heeft aan de voorzijde verschillende treden, het aantal treden zegt iets over de status van de bewoner. En aan de achterzijde loopt een kanaal waar vroeger de goederen werden getransporteerd. Tegenwoordig varen er nog enkel bootjes met toeristen, zo ook ik!

 
Fietsen verleer je niet ;).

Shaoxing ookwel het Venetië van China genoemd.

 
Bijzondere roeitechniek, zo gebruiken ze hun voeten om te peddelen en handen om te sturen.

De dag werd geheel in stijl afgesloten met een maaltijd aan het water.

Goed nieuws uit Nederland betreffende het project dat ik vorig jaar met Rutger, Stephanie en Imke heb opgezet in Ghana. Uit de in totaal 38 inzendingen zijn wij namelijk winnaar geworden van de Toon van Tuijl Designprijs. De TvT Designprijs stimuleert het ontwerp van producten die bijdragen aan sociale en economische ontwikkelingen in ontwikkelingslanden.

Nederlandse designprijzen 2007.
High-Spot, een verkooppunt/mobiliteitsmiddel voor gehandicapten, heeft de Toon van Tuijl prijs gewonnen. De Toon van Tuijl Designprijs, een dit jaar nieuw ingestelde award tijdens de Nederlands Designprijzen, is speciaal gericht op producten die een impact hebben op de sociaal-economische levensomstandigheden van mensen in ontwikkelingslanden. De High-Spot is ontworpen door het GhanaMoves team, bestaande uit Industrieel Ontwerpen studenten Stephanie Reintjens, Imke Schepers, Sietse Cieraad en Rutger Bonsel.

Meer info over het project is te vinden op de website GhanaMoves. Tevens is er een korte film te bewonderen op de website van Volkskrant.tv.

De afgelopen dagen is er veel gedaan om te starten met de productie van mijn eigen product. Er is overleg geweest met verschillende producenten op het gebied van materialen en matrijzen. Dit gaat met behulp van een tolk, wat het overleg af en toe lastig maakt. Een gesprek van enkele minuten in het Chinees wordt in drie regels vertaald in het Engels. Hoezo ‘lost in translation’. Sommige details gaan dus verloren die juist voor mij belangrijk zijn, mede omdat de vertaler over niet genoeg technische kennis beschikt om te bepalen wat wel en niet belangrijk is om te vertalen. Gelukkig is er doormiddel van gebaren en snelle schetsjes toch veel duidelijk te maken. Al moeten ze wel lachen om de gebaren en schetsen die ik maak.

Verder ben ik samen met Guybrush afgelopen vrijdag naar een grote autobeurs geweest, zoiets vergelijkbaars als de Autorai in Nederland. Al zijn de Chinezen meer geïnteresseerd in de mooie vrouwen die bij de auto’s staan dan de auto’s zelf. Grote merken hebben hier slim op ingespeeld en hebben verschillende modellen bij hun auto staan. Vele foto’s worden er gemaakt, echter op de foto’s zijn alleen de vrouwen te zien. Het is überhaupt de vraag of ze de auto’s gezien hebben. Echter ik heb de auto’s wel goed bekeken en verbaasd over sommige automerken. Voornamelijk Chinese automerken waren wel zeer geïnspireerd door sommige andere merken, of valt dit onder de categorie ‘beter goed gejat dan slecht zelf verzonnen…’ 

 
Chinese modellen zijn zeer interessant…

 
Welke is de echte Mercedes???

 
Zoek de verschillen???

Doordat we deze week veel op pad zijn geweest krijg ik wel een goede indruk van de stad Hangzhou, het blijft toch een immens grote stad. Al zien de Chinezen dat zal zelf niet zo, wat is 6 miljoen inwoners nou… Overal worden huizen gebouwd of beter gezegd flats. Als paddestoel groeien ze uit de grond wat overigens wel te kosten gaat van de kwaliteit. Panden die net 5 jaar oud zijn hebben nu alweer groot onderhoud nodig. Of je plaatst er natuurlijk grote billboards voor zodat deze gebouwen of wijken minder opvallen.  

In het weekend heb ik Martijn ontmoet, een andere Nederlandse jongen die hier een project doet aan de Zhejiang University. Samen met hem ben ik naar de Xixi Wetlands geweest, wat overigens minder boeiend was dan verwacht.
s’Avonds zijn we nog naar een bar/ club geweest waar wij als enige blanken tussen alle chinezen heerlijk heb genoten van live muziek en alcohol. Natuurlijk op de beste plek, midden in de club en konden we gratis drinken op kosten van de baas. Klantenbinding zullen we maar zeggen.

 
Xixi Wetlands

Uitzicht over de stad

Het leven in China begint dus al een beetje te wennen, al zal ik nooit wennen aan het slurpen, boeren en spugen van de Chinezen. Het blijft toch een apart volkje!

Voor diegene die willen weten waar ik precies woon en leef op dit moment hierbij enkele satellietfoto’s. Op deze manier kun je mij tot aan mijn voordeur volgen. Dit onder grote verbazing van Guybrush overigens, want websites als google earth en maps worden in China geblokkeerd. 

Hangzhou

Op de foto is goed te zien dat mijn appartement aan de rand van het centrum ligt, helaas zo’n 10 km (ongeveer 45 min met de taxi) van het toeristisch centrum, het ‘Westlake’. Het voordeel is wel dat de route naar werk iets minder tijd in beslag neemt, helemaal met de rijstijl van Guybrush. Het lijkt af en toe of hij continu haast heeft wanneer hij in de auto zit. Hij passeert al toeterend medeweggebruikers links, rechts en op de meest onmogelijke plekken.

Ingezoomt op werk, appartement en Westlake

Met een kleine vertraging wegens een defecte airconditioning in het vliegtuig ben ik dan eindelijk aangekomen in Sjanghai, China. Tijdens de vlucht was er nauwelijks een kans om te slapen aangezien het klm-personeel maar bleef komen met eten, drinken, snacks, doekjes, dekens, kussens en formulieren die van te voren ingevuld moesten worden om China binnen te mogen komen.

 
Schiphol

Uiteindelijk na een reis van ongeveer 11 uur, alle controleposten te hebben gepasseerd en mijn koffer heb weten te bemachtigen, loop ik naar de uitgang. De schuifdeuren gaan open en zie daar tientallen chinezen staan met een naambordje in hun hand. Het was even zoeken maar gelukkig stond Guybrush er ook tussen. Guybrush is mijn chinese collega en kamergenoot voor de komende tijd. Nauwelijks elkaar voorgesteld te hebben is zijn eerste vraag hoe lang ik ben??? Zeer nuttige informatie natuurlijk…  
Van Sjanghai gaan we met de auto naar Hangzhou, maar eerst wil Guybrush even zijn appartement laten zien in Sjanghai en wat gaan lunchen. Rijdend door het immens grote Sjanghai, kijk ik mijn ogen uit. Ik krijg een snelle rondleiding door zijn vies/vochtig appartement en we gaan daarna snel wat lunchen. Tijdens de lunch, natuurlijk rijst, kijken de chinezen nieuwsgierig naar hoe ik aan het stunten ben met de stokjes. Uiteindelijk wordt er toch een lepel ergens vandaan getoverd want ik kreeg nauwelijks wat binnen. 
We vervolgen de reis naar Hangzhou, een ritje van 2 uur. Tijdens deze rit kijk ik vol verbazing naar de rijstijl van de chinezen, echt bizar wat voor capriolen ze uithalen, maar ik heb heelhuids het appartement bereikt. Na snel wat beddengoed te hebben gekocht, aangezien het huidige behoorlijk ranzig was, ben ik snel mijn bedje ingekropen om wat bij te slapen. 
 

Uitzicht vanuit mijn kamer

Na kort uitgeslapen te hebben kan mijn eerste werkdag beginnen. Een ritje van een halfuur brengt ons bij Bannermate, het bedrijf waar Laarhoven design een samenwerkingsverband mee heeft en waar mijn werkplek is. Het bedrijf is gevestigd in een buitenwijk van Hangzhou. Het is een groot kantoorgebouw met assemblagehal erachter. Het kantoor is nog half in aanbouw en de delen die af zijn hebben nog wel wat afwerking nodig, maar het ziet er mooi uit. Na een korte rondleiding en even gewerkt te hebben is het tijd voor de lunch. Om 11.30u is er een pauze van een uur en kan men eten halen in de keuken. Onwennig loop ik met mijn bordje door de ‘kantine’ waar alle mensen mij aankijken alsof ze nog nooit een westerling hebben gezien. Even is het stil en is er geen geslurp of gesmak te horen.


Mijn werkplek bij Bannermate


Assemblagehal Bannermate

Op de terugweg geef ik Guybrush rijles aangezien hij nog niet zolang zijn rijbewijs heeft en toch een vreemde rijstijl heeft. Zo stopt hij bij elk stoplicht, zet hij de versnelling in de vrij en zet de handrem erop, waardoor hij telkens door verschillende auto’s wordt ingehaald omdat hij te traag optrekt wanneer het stoplicht weer op groen springt. De theorie achter het telkens gebruiken van de handrem is volgens hem dat hij op deze manier zijn voeten wat rust kan geven. Ja want anders moet hij de koppeling en rempedaal natuurlijk indrukken en dat is vermoeiend… het zal wel typisch chinees zijn!  De volgende dag heb ik mijn eerste ‘afspraak’ met enkele ‘leveranciers’ van kunststofplaatmateriaal. Deze leveranciers blijken kleine verkoopshops te zijn die allen in dezelfde straat gevestigd zijn. Vaak zijn de straten ingedeeld op specialisme, dus in dit geval een straat vol met shops van kunststofplaatmateriaal. Na wat goede gesprekken, via een vertaler, is het juiste materiaal gevonden en besloten we te stoppen met werken en richting Westlake te gaan.


Guybrush bij Westlake

Westlake is het meertje dat vele toeristen naar Hangzhou trekt. Samen met Guybrush hebben we daar een boottochtje gemaakt naar de verschillende eilandjes. En daarna hebben we nog een stukje rond het meer gelopen en een fontein-show op het ritme van muziek bekeken.


Westlake

Het is weekend en Guybrush moet naar school toe waar hij verschillende taallessen volgt. Zo volgt hij doordeweeks elke avond Duits en Italiaans, en in het weekend Spaans en Portugees. Behoorlijk leergierig dus. Helaas is hij hierdoor wel veel weg en zit ik hier redelijk eenzaam. Het appartement ligt net te ver buiten het centrum waar je eventueel meer westerlingen kan tegenkomen maar waar ook de westerse shops, restaurants en bars zijn. Momenteel probeer ik per mail wat contact te zoeken met wat andere Nederlanders die hier zijn, zodat ik een keer een biertje met ze kan drinken.


Chinees winkeltje

Het is zondag en ik ga maar eens de buurt proberen te verkennen. Op een geleende fiets dat in Nederland in de categorie kinderfietsen valt en waar ik bijna met mijn kont op het asfalt zit probeer ik met het verkeer mee te komen. Een ontspannen tochtje is het niet, aangezien de chinezen als kamikaze links en rechts mij rakelings voorbij racen op hun elektrische fietsjes. Deze zie je hier extreem veel aangezien brommers verboden zijn om zo de hoeveelheid smog boven de stad terug te dringen. Tevens worden alle verkeersregels en borden genegeerd en doet ieder zijn eigen ding, van auto tot voetganger. Uiteindelijk kom ik bij een groot overdekt winkelcentra uit waar ook een KFC gevestigd is. Eindelijk iets anders dan rijst, wat is een kipburger met friet toch heerlijk!

Dinsdag 9 oktober gaat het avontuur beginnen, om precies te zijn om 18.25 zal het vliegtuig opstijgen richting Shanghai. Vanuit daar zal ik richting Hangzhou reizen waar ik de komende drie maanden zal verblijven.

Wil jij al mijn avonturen volgen, check dan regelmatig deze site.