China - Hangzhou

De afgelopen week was het de week van knopen doorhakken om zo de strakke planning niet uit het oog te verliezen. Zo zijn er beslissingen genomen over de definitieve vormgeving van de multimedia zuil en dus ook de materialen, maatvoeringen, productietechnieken en producenten. Bij het nemen van deze beslissingen ben ik voornamelijk op mezelf aangewezen. Overleg met de Chinezen gaat erg lastig en is erg vermoeiend. Wanneer ik bijvoorbeeld een vraag stel of een bepaalde vorm of materiaal mogelijk is dan is het antwoord altijd, ‘Ja het kan’ of ‘laten we het proberen’. Ze zullen nooit nee verkopen en zeggen dat iets niet lukt. Of als ze iets niet begrijpen zullen ze dat ook nooit zeggen. Nee zeggen is gewoon not done voor Chinezen, het betekent gezichtverlies. Wanneer ik bijvoorbeeld een vraag stel wat zij van iets vinden of als ik om suggesties vraag hoe iets op te lossen, is dat veel te direct. De angst om gezichtsverlies te leiden is te groot. Alleen wanneer je iemands vertrouwen weet te winnen en via grote omweg is het misschien mogelijk om een antwoord te krijgen.
Uiteindelijk is het me toch gelukt om alle beslissingen te nemen en is het ontwerp totaal uitgedetailleerd in technische tekeningen. Met deze technische tekeningen onder onze arm zijn we toen verschillende markten afgestruind opzoek naar de juiste materialen. Zo is voor elk type materiaal of vorm weer een andere markt. Wanneer je dan uiteindelijk het juiste materiaal gevonden hebt moet je weer opzoek naar iemand die het voor jou op maat kan knippen of zagen. Je kunt dus nagaan dat het de hele dag heeft gekost om de juiste materialen te regelen. Gelukkig ging er dit keer ook een engineer van Bannermate mee die al verschillende adresjes kent en verstand van zaken heeft.

Op zoek naar de juiste materialen

Met ons autootje volgepropt met plaatmaterialen, buizen, en andere onderdelen zijn we toen afgereisd naar de verschillende producenten om het daar af te leveren en de technische tekeningen te bespreken. In Nederland zou je de 3D-bestanden rechtstreeks naar de producenten mailen en deze zullen dan alles regelen, waaronder ook de materialen e.d. Hier gaat het dus toch heel anders en is het een dag van veel reizen, uitzoeken, onderhandelen en overleg. Wel zeer interessant om dit allemaal mee te maken!

‘Moderne’ metaalwerkplaats (Top 5 van Hangzhou) 

Doordat het uitwerken van de draagbare multimedia zuil aardig wat tijd in beslag neemt heb ik nog niet heel veel kunnen doen aan mijn andere opdracht. De opdracht om specificaties en richtlijnen te schrijven en hulp- en meetgereedschappen te ontwikkelen om de kwaliteit van producten op te krikken, oftewel kwaliteitsbeheer. Om te onderzoeken hoe het proces op dit moment verloopt loop ik zo nu en dan de productie- en assemblagehal van Bannermate binnen. Dit ziet er allemaal zeer georganiseerd en verzorgt uit, bijna meer westers dan chinees. Wat me ook opvalt, is dat in de productiehal voornamelijk mannen werken omdat dit volgens de Chinezen moeilijke klussen zijn. En in de assemblagehal kom je alleen vrouwen tegen, omdat dit eenvoudigere werkzaamheden zijn. Tevens omdat vrouwelijke arbeidskrachten goedkoper zijn en ze secuurder werken.

Productiehal Bannermate

Assemblagehal Bannermate 

Na een drukke werkweek was er vrijdagavond tijd voor wat ontspanning. Ik had afgesproken met twee Nederlandse meiden die hier voor hun studie in een hotel werken. Zij wonen en leven in hartje Hangzhou in een luxe hotel, echt een totaal ander wereldje dan die van mij. De avond begon met een haarmassage; eerst wordt je haar gewassen met liters shampoo en daarna een massage van gezicht, nek, schouders, armen en handen. Tevens worden je oren grondig schoongemaakt. Ik wist niet dat wattestaafjes zo ver je oren in konden, :).  Daarna naar een club geweest waarbij je bij de ingang een vast bedrag betaald en dan de hele avond kan bestellen wat je wilt, relaxt! Na genoeg alcohol genuttigd te hebben ben ik met de taxi naar huis gegaan want de volgende dag had ik met Guybrush afgesproken om een uitstapje te maken naar Shaoxing.Na 4 uurtjes geslapen te hebben ging de wekker en was het tijd om naar Shaoxing te reizen, ookwel het Venetië van China genoemd. Aldaar zijn we rondgeleid in een riksja door oude straatjes en werden we afgezet bij verschillende mooie plekken; bruggetjes, kanaaltjes, oude huizen, rijstwijnmakerij, etc. Deze omgeving wordt in stand gehouden door de overheid en staat in de lijst van werelderfgoed (Unesco). De bewoners krijgen geld om alles goed te onderhouden en in ruil daarvoor moeten ze hun huis beschikbaar stellen voor publiek. Zo loop je dus huizen van meer dan 300 jaar binnen waar mensen gewoon hun dagelijks dingen doen zoals koken, eten en wassen. Een soort bewoonde musea, erg mooi! Elk huis heeft aan de voorzijde verschillende treden, het aantal treden zegt iets over de status van de bewoner. En aan de achterzijde loopt een kanaal waar vroeger de goederen werden getransporteerd. Tegenwoordig varen er nog enkel bootjes met toeristen, zo ook ik!

 
Fietsen verleer je niet ;).

Shaoxing ookwel het Venetië van China genoemd.

 
Bijzondere roeitechniek, zo gebruiken ze hun voeten om te peddelen en handen om te sturen.

De dag werd geheel in stijl afgesloten met een maaltijd aan het water.